Бесплатный фрагмент - Кот адсутнасці

ПРЫСВЯЧАЕЦЦА РЫЦАРАМ ПЯЛЁСТАЎКІ

Зэдлік цішоткі

— Каляжанка наўпрост, — памахаў мне руды фатэлісты раптам. Я адразу хораша кава цішотка, што належала сувора імбрык. Шлях ўва-гатэль быў быўшы быццам з цынамонавы цягнік вышыванке. Дранікі пад-час галянтэрыі ўварваўся на сеціўны галядамор.

— Агэньце! Агэньце! Сычы Пугачы ня ёсьць тамака ж, хто апынулася.

— Ваганьку чы-ж ня адзыскаецца, васьпане? — трохі шчэлепы шчымліва лятынкавы блёг.

Няўежна трускалка зрабіўшы сабе сьмерць. Чыгірыха прышпільна сумік журботачка.

«Цыленцыё! Цыленцыё!» — Хто ж паважна пераймаймася прынагодна?

Мова? Кунтушовы кармазын цмокам прыску наўздагон. І ў хвалях кунега дзевядзьдзясят тарашкевічаў на куфэрак дажынак! Трасяніста галядамор, палюбляю шмаравідла, але ня за конт лядоўні марозіўных сочыўных печываў!

— Вільня Альгердам прыгадоўваючыся, — быў прашаптаўшы зпадземны знойдзень, звыцягнуўшы пакрыёмыя СТРОНГА! СТРОНГА!

Адылі быўшы ўжо зэдлік.

Нашы продкі адвеку спаконвечны сыгнэт бацькоўскае спадчыновае кніжні. Там-кольвек прагадоўваліся прымружаныя балявезры… Пульхнеў праброжак… Покрыўна…

— ПРАКІЛЗАЙМАСЯ! ГАМОН! — струпяхнела пульхнуў жылісты дужасіл із смарагдовымі СТРОНГА! СТРОНГА!

— Каліўцы зьнямоглых ператрусаў землятрусаў. Кавалак. Зыркоцьце. — Спатомна нарэсьце майткі Сакартвэла пахолак.

О мова! Зіхоткая мова.

Цішотка, майткі дый імбрык.

Хай зьзяе кунега нанова.

Друкарка, Вайшнор'я ды зык!

Перахоплены Дэйвідам ліньчаваў СТРОНГА! СТРОНГА!

Ахвойвалася пялёстаўка…

Сымон Беззваротны

…

К 
Эмбэр

Наша Эмбэр як бы плачаць,

Джону наклалá калачык.

Скажам ёй без розных прытч:

Еж сама ты свой куліч.

ОмНомНім

Ш І

Як хораша умець ШаІць!

Не трэба к мастаку хадзіць

І на мансардзе ліць ялей:

«Малюй сюжэт, наш карыфей!»

Не трэба тэмнік з метадычкай,

Каб журналіста слушна цвічыць.

Гарышчы — прэч,

ТэЗэшкі — ў печ!

Бо маем рэч —

Ш.І. сирéчъ!

Шайя Шаінскі

ХУІ стагоддзя
картына

«Усе глуздануліся»

Пётра Брэкет

Выймагінаванае

Ці ня сьпець мне паэму пра сучліт,

Не вы-ˌйма-гі-на-ˈва-ць новы жанр?

Каб у ім забуяў наратыў,

Каб ся крытык к яму прысмактаў!

Мой кантэнт апрацуе peer review.

Зґеняруецца трафік — Ґіґібайт!

Барадач ў кацялок спусьціць сьлязу.

Мала ўставак з Купалы, скажа сармат.

І я стану тыражным прэм'юм-тварцом.

Хоць ніхто й не запомня, пра што тэкст.

Зь неба Пуліцар скажа — Малайцом!

Як сюды ўплішчыць рыфму з словам «сэкс»?

Напішу-тка паэму пра працэс!

А, ўзгадаў, ён у сэксе — лепшы друг.

Абуджайма к пісаньню інтарэс —

Завяшчаў наш худрук,

А цяпер запускай друк…

Люцына Жмых

🦌

Я пішу-пішу-пішу.

Напісацца не магу.

Я пісякаю ўвесь дзень.

Мне ні каліва алень.

Ананім

Крывая сошанька

Я не паэта, цяжкі мой язык.

Завуць мяне з павагай «пахатнік».

Я Ясь Аральнік, а не Болен Дытар.

Даробак мой ацэніць кожны ктытар.

Я хоць не Туджман, ды заўжды пры куне.

Каўбоем быў бы — піў бы у салуне.

Маркграф дзю Салей