аннотация
Ұлы Отан соғысы аяқталғанына талай онжылдық өтті. Бірақ бір қазақ анасы үшін ол соғыс ешқашан біткен жоқ. Оның жалғыз ұлы, артиллериялық взводтың жас командирі, 1942 жылы Сталинград түбіндегі шайқаста хабар-ошарсыз кетті. Қара қағаз келген жоқ. Қабірі табылған жоқ. Қоштасу да бұйырмады. Тек жылдар өте келе тағдырға айналған үміт қана қалды. Бұл шығарма ананың мәңгілік сағынышы, үзілмеген үміті мен ұрпақтан ұрпаққа жалғасқан жады туралы.
